The Black Hole

Recoméndovos este corto, vídeo ou o que sea. A verdá é que cando o vin ghustoume moitísimo. Incluso podería ser unha idea boísima pa unha peli de suspense. Védeo e opinade!



Pos que sodes nov@s por aquí apagade a reprodusión do vídeo que sona ó entrar no blog abaixo de todo pois o son do vídeo tamén lle dá unha atmósfera do máis ...

Dibuxos animados deprimentes de onte pa ver hoxe

Como xa comentei en entradas anteriores esas series, dibuxos animados e incluso productos que quedaron ocupando unha parte importantísima da nosa memoria, hoxe buscando vídeos para o blog de inglés atopei algún que outro vídeo en YouTube que me fixo volver atrás no tempo. Bueno non tanto, pero non puden evitar pasarme un par de horas mirándoos. Aquí tendes unha selesión dalghúns dos vídeos que vin.



Neste de Bésame Licia, aínda me fixen unhas risas co look do tipo: parese un dos concursantes de fama. Hai modas que perduran máis alá dos anos!! Que pintas!!

(se queredes ver esta serie completa solo tendes que buscar a un tal felixete no UTube)

Fixádevos no título deste episodio de Candy Candy, do máis aleghre! Pa crearnos un trauma!


A verdá é que eran series super ñoñas, así salimos de depresivos e aghobiados.
Acabo con este vídeo de Tarta de Fresa relasionado ca cheghada da primavera, que xa está aquí!!

Algho de música pa unha tarde de calor

Hoxe fagho unha visita rápida pa colghar dúas cansións: a primeira é para alguén que cumple hoxe anos e que non lle ghusta saír nas miñas entradas. A seghunda é pa tod@s os que me visitades con frecuensia. A primeira é unha das miñas cansións favoritas : The time is now (MOLOKO), bueno aquí cantada en directo nun proghrama holandés pola solista (Roisin Murphy). A segunda é unha versión dunha coñecida canción de Candi Station (que me ten esta temporada obsesionada e non fagho máis que descarghar cansións dela).






Esto si que son voses!

Xa é primavera en Manselle

San Pimpín 2009. El otro lado de la cama

Xa estamos outra ves no ghran día dos pimpíns, besitos por aquí, cursiladas por allá, reghalitos varios...
E claro, veste ti pensando e pa que demonios se selebra esto?? Quisás pa demostrarlle ó outro lado da cama que por un día te vas a sentrar nel?
E así empesa o ghran día:

Como unha película de terror, ala vamos intentar faser cursiladas pa que o outro se sinta ben e se sinta o sentro do universo, ó prinsipio andas super perdida intentando non caer nos topicasos de siempre.

E claro empesas pensando, mi madre! Que pelos! En todos os sentidos, faltan mechas e nesesitas unha depilasión, veña, a coller todo o set de cousas ó que apenas lle dás uso en todo o ano.



Bueno, menos no verán, pois que tes que competir con todas esas Barbies de solarium, que xa están morenas en enero e ti claro non vas conseghir ese moreno nin veraneando en marte.



E como non queres desentonar no grupete méteste unhas insolasións terribles. E total pa nada, pa que pola noite che molesten hasta as sábanas.



Donde iba? Ah! No de acicalarse a consiensia, hasta te pintas as uñas dos pés, cando el seghuro que nin as cortou.

Pero é unha maneira de sentirte seghura de ti misma capás de comerte o mundo



E mentras te arreghlas pensas "seghuro que el tamén está pensando en min"!



Claro que si, como non vai a estar pensando e preparando o noso encontro?


Hai que reconoser que cando máis preparas estas sitas é cando levas pouco tempo e a confiansa aínda non apesta. Pensas en posibles maneiras de impresionalo, hasta te documentas.



Planificas como vai ser todo: el vai faser e entonses eu vou desir...

E cando te dás conta, xa é a hora de marchar p'a sita, e ti sin elexir a roupa. Abres o armario e ves todo aquelo que un día che valeu e que ahora non che entra nin nuha perna, e pensas: se non enghordei tanto!!Pero acabas encontrando un que é elástico e che fai sentir ben pois sighes pensando que non enghordaste tanto como parese.



E pillas o coche cando vas de camiño para a túa supersita, daste conta que cas présas non te maquillastes.





Por fin lista!! Así de ben me vai ver, como unha diosa do amor!!

Pero claro o listillo este non che dixo que a sita iba a ser cos amiguetes. Con lo cual a túa supersita é nunha discoteca, en plan borrachera cos amighos. Superromántica!



E ó final claro como non queres quedar de muerma e que a noite sexa un tostón ti tamén lle das ó drinking e acaba s como acabas, descocada.

E empesas a pensar, pareso unha das concursantes de Granjero busca esposa,

pero non porque esteas competindo con outra polo teu respectivo senón porque xa non sabes cal é o granxeiro e cal é o ...



Pero non todo é neghativo no amor , as relasións amorosas son como unha noria : uns días estás arriba cunhas vistas fantásticas e outros días estás abaixo. Uns baixan outros suben pero esta nunca para de xirar (parese que estou plaxiando a cansión da Noria : programa cultural onde os haxa da tele). Pero ahora entendo o nome deste proghrama.

Pa acabar debo desir que hai tamén hai historias de amor bonitas e curiosas, e @s que antes liades estas entradas de San Pimpín con añoransa ahora lédelas con ilusión.

Mucha

Como xa sabedes, @s que máis me conosedes, Alfons Mucha é un dos meus artistas favoritos. Como xa (creo ) que publiquei aquí unha entrada sobre as súas creacións hoxe o tema vai ser a repercusión da súa obra, outro tipo de traballos sen ser carteis ou pintura, e o uso dos seus traballos en productos de todo tipo. Despois da entrada anterior dedicada a Cris sobre Lenore, pensei, seghuro que tamén hai cantidadá de cousas sobre o traballo de Mucha.




Como esta cúpula mostra este home non solo pintou sobre tela, tamén frescos, diseñou xoias, cubertos...


A ver cando nos traen a Santiagho algho del.


Cando Checoslovaquia obtuvo a independensia, despois da Primeira Guerra mundial, Mucha diseñou sellos postales, billetes de banco e outros documentos gubernamentales p'a nova nasión.

Este outros son sellos conmemorativos dedicados a el.

E mismo The New York Daily News ó máis puro estilo Mucha.

Estes d'abaixo son os billetes. Non me dighades que non son unha obra de arte, non o noso euro, tan frío e con aquel puente que simbolisa a unión entre as diferentes nasións.



Como non, tamén temos que falar dos numerosos souvenirs representando as obras deste pintor: caixiñas, matruscas, ovos... Das duas fotos eu quedaríame cos obxetos d'arriba pois son máis fieles ás obras del.

Estes cofres tamén son unha virghería:

Tamén hai Mucha para os ludópatas, polo menos mentra xoghas ás cartas en ves de estudiar, non perdes o tempo e culturísaste:

Tamén atopei estes chaveiros e broches enmarcados en fieltro. Xa me fixen un , xa volo enseñarei noutra entrada.


Esto que vedes aquí abaixo que paresen chapas, son botóns, presiosos, a que si??
Recordades entradas anteriores sobre ilusións ópticas onde mostraba marabillosas creasións realisadas en tiza nas rúas, pois tamén atopei esta sobre unha obra de Mucha.



E como na entrado do outro día tamén os hai moi fans que se pintan ou se tatúan as obras dos seus ídolos no corpo.Este é un body painting moi eleghante, sobre todo pa sorprender @s respectiv@s no tan próximo san Pimpín. Toma nota Pegi, se podes paghar sen euros por unha limpiesa de cutis que o fin e ó cabo solo notas ti, como non vas a invertir en arte!?


Pero sin duda unha das cousas que atopei na rede e máis me chamou a atensión foron productos como estes envasados en latas decoradas cos seus cadros. Estoume planteando pedir alghunha por intenet.



E se pensábades que o Arguiñano era un xenio decorando os seus platos co tan repetitivo perexil, non me dighades que esto non é un plato elaborado, o que eu chamaría "artdeco-mer". Esta xente con catro palitos de cangrexo, un pouco de lechugha, ovo frito e xamón york fanche unha obra de arte, esto si que é talento!!

E se esta entrada vos ghustou... Proxima mente, chegha ós nosos monitores por San Pimpín...