Pois ben como unha non pode atender a tantas cousas e claro xa se me van quedando temas atrás e xa quero ir publicando outros, e o facebook pasou tamén a roubarlle tempo a este blog. Póñovos as miñas impresións de England en varios capítulos ou resumenes. Pois ben, empesemos cun se fose, que tanto me ghustan a min, e que tantos viaxes ten amenisado do Umia.
Se fose un color: GREEN ( a verdá é que hai vexetasión por todas partes e as veses incluso che dá a impresión de ser algho desordenado, caotico..., pero descubres que hai un sin fin de técnicas de setos, xardíns...Ah! nota curiosa está cheo de ortighas por todos lados! E cunhas flores!
Se fose un animal: SHEEP/SQUIRRELS (ademais de haber moitas ovellas teño que desir que vimos unha cantidade considerable de ardillas, tanto nalghún castelo, como en parques de londres...
Se fose unha canción: The Grand Old Duke of York. (esta é unha coña, porque é unha canción que a Angueira lle fai moita coña, e a verdá é que é simpática. Pois ben, explícoo, no LIDL británico conseghín un superDVDs cuns vídeos pa nenos que volven tola a Bárbara, e concretamente esta cansión é do máis coñeira.).
Se fose un coche: a classic car (sobra desir que está cheo de coches clásicos, tema do que eu non teño nin idea con lo cual non vou a dilatar. Eso si, desir que era moi curioso estar nun semáforo mirar p'o coche do lado e descubrir que no super deportivo, coupe ou como se digha, había unha parella de vellos, pero moi vellos!, que che metían unhas arrancadas, e por non desir que condusían como tolos. As carreteriñas nasionales son pequenas e tortuosas cos setos tapando a línea da cuneta, sin ter un espasio pa parar en caso de nesesitalo, e a xente veña a correr como tolos! Pero ollo non vías cafradas de adiantamentos ou gilipolleses varias como aquí.
Se fose unha comida: fish and chips/sandwich (cóstame desidirme, e xa sabedes que non me inclino polos dulses). Por certo como the very best souvenir, trouxen a bolsa de papel dun fish and chips ca que estou forrando unha caixa de madeira, xa a subirei.
Se fose un sitio: un castelo (hai que desir que é asombroso o bonito que é en canto a arquitectura, e o ben coidado que está todo, eso si paghas tamén un presio bastante elevado por entrar nos sitios. Era alucinante cheghar a un sitio, un puebliño pequeno e sin máis aparecíache un super castillo ou mansión de quitar o hipo e cuns xardíns envidiables.
Se fose un deporte: (aínda que sone a tópico) CRICKET (pois como sabedes o viaxe pretendía especialmente visitar a parte menos turística do país, e desir a vida cotidiana dos pobos, e creo que realmente o obxectivo se cumpleu. Conseghimos ver como era unha tarde de sábado para os British, xoghando ó cricket nun macro campo verde e cun redusido número de espectadores que apenas ighualaban o número de partisipantes. Unha das penas de An foi non traer un equipo completo para empesar a prácticalo aquí.
Se fose unha tenda: unha de antighüedades, que máis ben son tendas de cousas curiosas atendidas por xente maior. Pois si a maior parte destas tendas reghentanas anciáns que controlan moitísimo de todo (porcelana, cámaras de fotos...). Teño que salientar que fixen alghunha adquisisión ben chula (xogho de té decorado, broches varios...). An comprouse un proxector de super8.
Se fose unha palabra: POLITE (a xente era realmente educada, xa podían despois poñerche verde, pero eran de entrada correctos e amables).
Se fose un libro: pois un pa nenos, por exemplo un dos máis habituales dos nenos British, todos teñen de feito un na súa casa: The Very Hungry Caterpillar (do tan prolífico Eric Carle).
Bueno continúo contando, como xa vos dixen na entrada anterior unha das cousas que máis me ghustou do país foron as ghanghas que se poden conseghir ghrasias ás tendas e mercados de cousas usadas. Pois ben compreime un sin fin de libros pa Bárbara e para o cole que non vos podedes imaxinar entre eles ese de Rapunzel da entrada anterior, pero aquí tendes outros:
Ademais tamén comprei alghún que outro libro, sin ser pa nenos, bueno, compramos, estes son alghúns. Destaco prinsipalmente o primeiro d'arriba de todo sobre as grandes casas británicas, é un libro recomendable, e a verdá é que ten unhas fotos a todo color dos xardíns e dos castelos e manors impresionantes e pode orientar un pouco de que ver se un vai alí.
Por hoxe creo que xa. Na próxima comentaremos sobre alghunha que outra foto e cousa curiosa do viaxe.
Por serto estamos pendientes de que o Nico tan esperado de Pegi nasa dun momento a outro, así que vou ser a primeira en felisitarvos CONGRATULATIONS papis!!!
