Mirando cuadros en internet en varias galerías, sobre todo americanas cheghei como siempre por casualidá a unha páxina curiosa onde mostraban "cute creatures" creadas en trapo.
Aquí tendes algúns animaliños creados con telas recicladas de roupa vella, botóns...
Como vedes nesta páxina británica de Abigail Brown, non solo podedes comprar muñecos senón tamén caixiñas, scrapbooks, cadros, ilustracións...
Nesta outra (alemana creo) chamada Hezensart podedes ver máis exemplos, esta ves máis simpáticos do que se pode faser cos trapos vellos que tendes pola casa.
E nesta outra páxina francesa Maguette Bazar podedes atopar tamén uns muñecos do máis chuscos. Bueno, non é que volva cunha ghran entrada, pero espero que polo menos a moit@s vos vala pa pasar o tempo nestas tardes larghas de chuvia de verán, que de verán non teñen nada.
Two days in my room just waiting for you cherry and i know that i have been too lazy you forgot about our little secret oh! yes i want to have it all Cherry lee oh! no you know i need some garanty my friend 'cause i still got my dignity you know and i will never let you go I want it all Three weeks in your room just waiting for me baby! you'r nuts! you act like you were thirteen oh please! forget about this secret 'cause you will never have it all Cherry lee oh! no you know i need some garanty my friend 'cause i still got my dignity you know and i will never let you go I want it all And now that no one remembers your name you'll be mine forever you'll be mine again Fuente: musica.com
Vivimos días nos que a búsqueda de talentos xogha un papel fundamental dentro da proghramasión da tele a nivel mundial. Atopar xente cotidiana e aparentemente corrente con cualidades asombrosas, parese que nos entretén e nos congratula. Por que será? Será porque todos no fondo nos identificamos con eles e mismo nos ghustaría tamén ter un don que nos diferensie do resto?? Bueno deixando a un lado os rasonamentos filosóficos, entremos a valorar xente corrente que se dá a conoser e mismo triunfa nestes reality. Quen non conose xa a mediática Susan Boyle
Como xa poderiades comprobar non se permite copiar o códigho pa colghar os vídeos deste proghrama por eso ides ter que ir vos mism@s a YouTube, e ver as 3 actuasións.
Pero eu quédome con esta nena, será polo traxe de ballet que sabedes que me cautiva??
Ou esta familia que resulta super simpática
E xa nas cadenas d'aquí pa min de momento a actuasión que máis me impresionou foi esta en Fama dun rapás catalán que baila Krump e que fixo xunto coa súa parella de baile esta marabilla.
E como ahora estamos xa cos castings de OT 2009 aquí tendes algúns dos personaxes que máis me chamaron a atensión xa ben sea por morro, xa por cantar ben:
Este primeiro é un chaval xitano que ten un morro tremendo, un tanto desastroso aprendendo as letras... Eso sí doulle a rasón nunha cousa, a Noemí fálalle de que ó programa se presenta xente moi preparada, e que el non ten experiencia, e eu preguntome que se busca talento ou experiencia?? Porque eu creo que a xente que vai de sobrada tampouco pinta nada nun reality destes.Bueno aquí o tendes, entre outros menos chamativos.
O meu favorito xunto con Bony Tayler é este rapás catalán que fixo un casting cunha versión dunha conosida cansión de Green Day: Víctor Púa
Tamén destaca unha rapasa que é a doble de voz de Bony Tyler e que ten solo 16 anos aínda que non o paresa. Pero bueno eu de momento por chamativo quédome con este neno que ten un aire a Fernando Torres ou non ??
Aquí tendes un pequeno resumen de quen é Russian Red, unha rapasa á que lle ghusta cantar e que deside colghar unha cansión en MySpace e así salta á fama. Non me dighades que non ten unha vos envidiable, bueno, a min ghústame. Uns denominan o seu estilo como country asucarado, outros falan de folk de caramelo, bueno, opinade por vós mism@s.
Como vedes a rapasiña xa empesa a ser famosa e atrévese con alghunha cansión desas que viven no fondo das nosas pobres mentes musicales.
Versión da canción de Cindy Lauper "Girls just they wanna get fun"
Bueno, deixovos cun avanse do que veremos o sábado na sala Capitol aquí en Santiagho, que non ten desperdisio. Esta é unha das cansións máis conosidas de Russian Red, de momento!Recoméndovos que lle compredes o CD pois a rapasa meréseo, xa que comparteu de gratís o seu talento en internet, como a todos tanto nos ghusta, e pensade que dentro de nada faran dela un producto totalmente diferente que probablemente se volva unha trapallada menos intimista. Bueno, ala cheghou por hoxe de lecsións de música.
Ah! Outra cousiña a ver se entre todos tratamos de pronunsiar ben o nome que dá un pouco de rabia oílo como "rusian" cando debe ser "raxan". Se pronunsiamos ben Michael Jackson cando aínda non existía Opening en España, por que non intentamos ahora non espanghlisar algho que se chama como se chama?
Esta entrada está relacionada ca serie de ilusións ópticas publicadas en entradas anteriores. Aquí tendes varios anunsios publisitarios que usan outros elementos ou pasan a formar parte deles de forma moi curiosa. Ou o que é o mismo anunsios creativos en lugares inusuais. Esta primeira imaxe mostra un anuncio de pasta que como podedes está moi ben pensado.
Esta peineta nos cables da lus, non anunsia peines, senón un acondicionador dunha conocida marca.
Bueno, neste as explicasións sobran, claramente se ve que o paso de peatóns foi pintado con ese bote de tipex enorme.
Aquí podemos ver un anuncio do Mini creando unha ilusión óptica, realmente esta xente non está entrando coche, senón na estación de tren de Zurich.
Nesta última móstrannos o ben que cortan estes cuchillos de maneira moi peculiar.
O ano pasado publicaba aquela entrada sobre os ovos de pascoa decorados, que moit@s recordaredes, como unha alternativa p'@s que non vos ibades de vacasións e non tiñades moito en que invertir o tempo. Aquí tendes alghunhas imaxes pa refrescar a memoria.
Podédela usar como modelo para decorar os vosos propios ovos, a verdá é que son super coloristas, pero alghúns teñen un traballo tremendo.
Bueno este d'aquí cólgoo non pa que o usedes como modelo, pero é que me tiña unha pinta boísima! E aquí tendes o maior ovo de chocolate da historia. Fixérono en Bélxica no 2005. Medía 8 metros de altura e 6 metros de diámetro. Pesaba 1,9 toneladas. Oito días lles levou a 6 traballadores dunha empresa de chocolates belgas.
Volvendo a tema, como non me ghusta ser repetitiva nas entradas ente ano propóñovos algho novo, algho no que invertir tamén o tempo ocioso. Aquí tendes algunhas cousiñas que se poden faser con papel maché.
E para @s que xa esperimentastes co papel maché antes, aquí tendes un proxecto moi fasiliño , non vos minto está feito neste material.
Esta última creación seguro que vos chifla, sobre todo a Cris, non me dighades que non está ben, hasta lle puxeron a chupa que usa pa ir na moto.
Recoméndovos este corto, vídeo ou o que sea. A verdá é que cando o vin ghustoume moitísimo. Incluso podería ser unha idea boísima pa unha peli de suspense. Védeo e opinade!
Pos que sodes nov@s por aquí apagade a reprodusión do vídeo que sona ó entrar no blog abaixo de todo pois o son do vídeo tamén lle dá unha atmósfera do máis ...
Como xa comentei en entradas anteriores esas series, dibuxos animados e incluso productos que quedaron ocupando unha parte importantísima da nosa memoria, hoxe buscando vídeos para o blog de inglés atopei algún que outro vídeo en YouTube que me fixo volver atrás no tempo. Bueno non tanto, pero non puden evitar pasarme un par de horas mirándoos. Aquí tendes unha selesión dalghúns dos vídeos que vin.
Neste de Bésame Licia, aínda me fixen unhas risas co look do tipo: parese un dos concursantes de fama. Hai modas que perduran máis alá dos anos!! Que pintas!!
(se queredes ver esta serie completa solo tendes que buscar a un tal felixete no UTube)
Fixádevos no título deste episodio de Candy Candy, do máis aleghre! Pa crearnos un trauma!
A verdá é que eran series super ñoñas, así salimos de depresivos e aghobiados. Acabo con este vídeo de Tarta de Fresa relasionado ca cheghada da primavera, que xa está aquí!!
Hoxe fagho unha visita rápida pa colghar dúas cansións: a primeira é para alguén que cumple hoxe anos e que non lle ghusta saír nas miñas entradas. A seghunda é pa tod@s os que me visitades con frecuensia. A primeira é unha das miñas cansións favoritas : The time is now (MOLOKO), bueno aquí cantada en directo nun proghrama holandés pola solista (Roisin Murphy). A segunda é unha versión dunha coñecida canción de Candi Station (que me ten esta temporada obsesionada e non fagho máis que descarghar cansións dela).
